تبلیغات
صادق آنلاین - چرا در فضای مجازی موفق نیستیم؟
صادق آنلاین
روزنوشت‌های یک صادق
سلام! از این که چند دقیقه‌ای مهمان وبلاگم هستید، خوشحالم؛ ممنون می‌شوم مرا از نظرات خود بهره‌مند سازید.
راستش خیلی مهم نیست چه عقیده‌ای داریم؛ مهم این است که انسانیم، می‌توانیم صادقانه با هم حرف بزنیم و حتی به هم عشق بورزیم!
لطفاً به تاریخ انتشار مطالب توجه کنید، امروز است!

چرا در فضای مجازی موفق نیستیم؟

فکر می‌کنم این نتیجه که ما یعنی قشری که خود را مذهبی می‌خوانیم در فضای مجازی موفق نبوده و نیستیم محل مناقشه نباشد؛ اگر موفقیت را میزان تأثیر بسنجیم و یا حتی درصد فعالیت. البته موفقیت یک امر نسبی ست و این نسبت را با گروه‌های داخلی که (ظاهراً) میانه‌ای با نظام ندارند و صرفاً در وب فعالند نمی‌آزمایم، بلکه با کسانی که اصطلاحاً به‌شان می‌گوییم ضد انقلاب یا اپوزیسیون.
در ذهن خودم نگاهی داشتم به دلایل عدم موفقیت که تأثیرگذاریشان را به ترتیب رده ذکر می‌کنم.

بدون ایده‌پردازی و سوژه سازی!

به راستی ما هیچ ایده‌ای در فضای مجازی نداریم!
بگذارید مقایسه کنم: کمپین یادآوری امام نقی به شیعیان! به نظرم باید از ایده‌پرداز این کمپین تقدیر و تشکر کرد که امام نقی (ع) را به ما شناسند و باعث شد مقدار زیادی محتوای الکترونیکی در اینترنت در مورد امام نقی تولید شود (که اکثراً هنوز هم در قالب‌های قدیمی و نچسب ارائه می‌شود) حتی باعث شد دوستانی دهه‌ی بزرگداشت امام نقی در فضای مجازی راه بیندازد! من به این می‌گویم ایده، یک فکر که فضای مجازی را به آن سمتی که دوست دارد می‌کشاند. ما‌ها ایده پردازهای خوبی نیستیم، سوژه سازهای خوبی نیستیم، حتی سوژه پردازهای خوبی!
همان طور که در دنیای حقیقی فقط پاتک می‌زنیم در فضای مجازی هم هیچ تکی نداریم، فقط منتظر می‌مانیم تا مثلاً مملکته داریمی راه بیفتد و بعد ما مملکته دارن را راه بیندازیم! یا مثلاً وبلاگ عکس‌های صبحگاهی را راه می‌اندازند و ما می‌دویم نماز شد را به راه می‌کنیم که اتفاقاً از نظر من سوژه یابی بسیار ارزشمندی است.
جا دارد همین جا از سایت خامنه‌ای دات آی آر تشکر کنم که در حیطه‌ی خودش با ایده‌پردازی حرکت می‌کند، چه از لحاظ محتوایی (آخرین مثالش راه اندازی بخش کتاب) و چه از لحاظ فنی (نسخه‌ی موبایل این سایت یکی از نادر‌ترین نمونه‌ها به زبان فارسی ست.)

سواد کافی موجود نمی‌باشد!

خیلی‌هامان سواد درست و حسابی فضای مجازی نداریم و حتی قائل به یادگیری هم نیستیم. سایت‌هایمان در بد‌ترین حالت طراحی می‌شوند و با کمترین امکانات. بی‌بی سی فارسی را ببینید که برای سایتش فونت می‌خرد! در فرمت‌های مختلف فایل‌های تصویری‌اش را آماده‌ی دانلود گذاشته، سرورش همیشه به راه است و داون شدن ندارد. خوراک‌هایش تمام و منظم مجزا شده؛ و خلاصه و کامل دارد. موارد سهولت دسترسی را چه خوب رعایت کرده و سرعت بارگذاری‌اش با اینترنت‌های کم جان ایرانی‌ها چه خوب می‌سازد. مرغ همسایه غاز نیست، غازهای ما اندکند.
سایت‌های مذهبی ما به معنای واقعی کلمه برای منِ کاربر حال به هم زن است.
به عنوان یک کاربر شبکه‌های اجتماعی یا حتی وبلاگ نویس هم ما علممان را گسترش ندادیم، هنوز خیلی‌هامان همین نوعِ فونت نوشتاریمان را رعایت نمی‌کنیم، مطالبان را نامنظم می‌گذاریم، صوت‌های آن چنانی توی وبلاگ‌هایمان می‌گذاریم و غیره. اگر هدف تأثیر گذاری ست که رعایت استانداردهای فضای مجازی ضروری ست ولی اگر فقط می‌خواهیم سرگرم شویم بحث فرق می‌کند.
رسانه را باید شناخت و سواد رسانه‌ای را.

مصرف کننده‌ایم و کپی کار!

تولید محتوا نداریم! اهالی فن، کاربران فضای مجازی را سه دسته می‌بینند، آن‌هایی که تولید کننده هستند، مصرف کننده هستند یا هردو. متأسفانه ما صرفاً مصرف کننده هستیم و نهایتاً یک کپی کننده! من نمی‌گویم همین امروز باید تحلیل‌های آن چنانی داد، حرفم این است که در بحث فضای مجازی رسانه‌ای باید عمل کرد. یک شعار خوبی دارند این‌ها که «رسانه شمایید.» در قضایای هشتاد و هشت چه حجمی از عکس و فیلم و صوت و متن در اینترنت از جانب آن‌ها منتشر می‌شد؟! خدا پدر آهستان را بیامرزد که آن موقع چند فیلم منتشر می‌کرد.
بعضی وقت‌ها برایمان اهمیت ندارد، مگر چه قدر وقت می‌گیرد وقتی یک همایش خوب در دانشگاهمان برگزار می‌شود گزارشی از زبان خودمان و برداشت و تحلیل خودمان بنویسیم و منتشر کنیم؟
خودمان داریم ماهیت وبلاگ‌ها را دگرگون می‌کنیم، وبلاگ صفحه‌ی دیدگاه‌های شخصی افراد است نه کپی پیست‌های سایت‌های دیگر (وبلاگ‌هایی که صرفاً خبری هستند و محتوای سایت مانند دارند را وبلاگ نمی‌دانم). در شبکه‌های اجتماعی هم که بعضی وقت‌ها زحمت یک اشتراک گذاری ساده را هم به خودمان نمی‌دهیم.

انسجامی که نیست، اتحادی که نبود!

معتقدم جناح مقابل هم آن طوری که می‌گویند مکانیزم و ساز و کار اجرایی منظمی ندارد. نمی‌خواهم در مورد اتحاد و یکپارچگی صحبت کنم که این معضل همیشگی و حتی حقیقی ما هم هست، اما گاهی خودمان هم انسجام لازم را نداریم و چند پاره‌ایم. دلیلی ندارد همه‌ی نظرات مثل هم باشد ولی می‌توان گروه‌هایی تشکیل داد و فعالیت کرد، البته که گروه‌هایی هست ولی مثل جزایر سرگردان بی‌خاصیت؛ شبکه افسران، وبلاگ نویسان مسلمان، شبکه حامیان ولایت و خیلی‌های دیگر.... از هم گسیخته و نامنسجم و ناموفق.

خودمان نیستیم!

بعضی وقت‌ها فقط ادا در می‌آوریم! مگر ما در زندگی عادیمان غذا نمی‌خوریم؟! مگر ناراحت نمی‌شویم، مگر شاد نمی‌شویم و نمی‌خندیم و کلی جک برای هم نمی‌گوییم و مسخره بازی در نمی‌آوریم؟ پس چرا در فضای مجازی خودمان نیستیم؟ یک ناظر بیرونی ما‌ها را یک مشت آدم خشن جانماز آب کش اخموی بداخلاق می‌داند که وبلاگ‌هایمان را از تبیان کپی می‌کنیم یا راسخون یا رجانیوز یا فارس و الخ، مطالب بعضاً بلند بالایی که خودمان هم نخواندیمش!
بعضی وقت‌ها هم خودمان را در صد تا پستو قایم می‌کنیم که اصولاً معلوم نمی‌شود آدم حقیقی‌ای باشیم حتی! و انگ هفت هزار تومانی بودنمان را به جان می‌خریم! من نمی‌گویم اسم و عکس و شناسنامه و کد ملی‌یمان را بزنیم توی اینترنت، حتی با نام مستعار هم آدم می‌تواند خودش باشد. مثلاً انتخابات می‌شود وبلاگ‌ها و شبکه‌های اجتماعی پر می‌شود از ضرورت شرکت در انتخابات و صحبت‌های امام و آقا و الخ. این‌ها بد نیست ولی به عنوان وبلاگ نویس یا فعال شبکه‌های اجتماعی چیزی فرا‌تر از این باید بود، ایده‌ی قرار دادن عکس انگشت جوهری در پلاس ایده‌ی جالبی بود هر چند عملاً استقبال اندکی از آن شد.
برای تأثیر گذاری باید خودمان باشیم.

بی‌یار و یاور!

حضور عامه‌ی مردم ایران در شبکه‌های اجتماعی کمرنگ است، به همین میزان حضور ما‌ها هم در مقابل آن طرفی‌ها به نظر من ناچیز به حساب می‌آید، مثلاً میزان محتوایی که تولید می‌شود یا نظر سنجی‌های فراوانی که در سایت‌های مختلف صورت می‌گیرد و معمولاً آن گزینه‌هایی بیشترین رأی را دارند که ضدیت را می‌رسانند. البته شاید نتوان نتیجه گرفت که تعداد ما‌ها کم باشد ولی حداقل می‌توان نتیجه گرفت که فعالیتمان کم است یا اینکه بی‌تفاوتیم.

معضلی به نام فیلترینگ!

یک بحثی در شبکه‌های اجتماعی مطرح است که شبکه‌های اجتماعی تک هستند، یعنی رقابت در شبکه‌های اجتماعی فقط یک برنده دارد. چرا؟ چون وقتی اکثر افراد به یک شبکه‌ی اجتماعی اقبال نشان می‌دهند پس قاعدتاً بقیه‌ی افراد جامعه برای ارتباط با دوستانشان عضو‌‌ همان شبکه می‌شوند، مثالش فیس‌بوک، الآن نهصد میلیون عضو دارد! یعنی هر کسی که در جهان می‌خواهد در شبکه‌های اجتماعی فعالیت کند فیس‌بوک را برمی گزیند چون هر کسی را که می‌شناسد در فیس‌بوک عضویت دارد، یک کاربر مگر چقدر وقت دارد در اینترنت صرف کند که عضو شبکه‌های اجتماعی مختلف شود؟ برای اطلاع بیشتر از این منطق، مطلب مدیر بلاگفا را بخوانید.
طبق آمارهای جهانی در بین شبکه‌های اجتماعی فیس‌بوک، در صدر و تک است و در بین میکرو بلاگ‌ها توییتر. در ایران خودمان هم این آمار تقریباً صدق می‌کند. اما از بد روزگار این دو سایت فیلتر هستند و راه دسترسی عادی ندارند!

به این‌ها اضافه کنید در هم تنیدگی را که قبل‌تر بهش پرداختم، مثالش می‌شود چهره بلاگ که فعالین وب فارسی حتی در بین کاندیداهای کشوری هم قرار نمی‌گیرند!
موارد بالا چیزهایی بود که به ذهن من رسیده، شما هم اگر موردی به ذهنتان می‌رسد ممنون می‌شوم نظرتان را با بقیه به اشتراک بگذارید.


شنبه 30 اردیبهشت 1391 | 22:26 | فضای مجازی | ()


روشنک دختر لر
پنجشنبه 17 فروردین 1396 01:49
سلام. دارم برای تولید محتوا آموزش می بینم و تلاش می کنم و دست به کار شدم...
یا حق
manicure
شنبه 12 فروردین 1396 01:16
May I simply just say what a comfort to discover an individual who really
knows what they are talking about on the internet. You actually realize how to bring an issue to light
and make it important. More people ought to look at this and understand this side of your story.
I was surprised that you aren't more popular given that you definitely
possess the gift.
حسین مداحی
پنجشنبه 24 اسفند 1391 19:20
بسیار پسندیده !
حسن میثمی
یکشنبه 6 اسفند 1391 09:12
سلام صادق جان.
حرفی که زدی واقعا خیلی درسته. اما همه مشکل این‌جاست که ما همه‌مون ادعا داریم الآن خدای جنگ نرمیم و تو این جنگ نرم هم شاخ غول شکوندیم!
تا وقتی این ادعا هست، هیچی درست نمی‌شه. تا وقتی سایت خبری راه انداختن شده مصداق جنگ نرم، هیچ اتفاق اصولی نمیفته.
دلم پره. ولش کن :)
پاسخ صادق : سلام
ممنون از نظرت.
محمد
پنجشنبه 11 آبان 1391 23:20
و البته یک نکته ی دیگر :
همیشه مخالفت کردن، توهین کردن، متهم کردن، مسخره کردن و .... به مراتب بسیار بسیار راحت تر و ساده تر است از دفاع و حمایت کردن از چیزی. وقتی خطوط اخلاقی نداشته باشی ذهنت برای هر خلاقیت و اختیال غیر الهی و البته نفسانی آماده است.
راستی گول بی بی سی را نخوری. این لینک کردن ها شگردشان است. والا عاشق چشمو ابروی هیچکس نیستند. دولتی که دشمن این ملت و حکومتش هست چطور می تواند شبکه ای درست کند که خیر این ملت و حکومت را بخواهد ؟! پس خیرخواه نیستند. شرخواهند برای ما....
محمد
پنجشنبه 11 آبان 1391 23:13
این پست رو در بی بی سی دیدم. خوراک خوبی بود. متنت را لینک کردند.
خیلی ساده نمی توان به مسئله نگاه کرد. مثلا تنها در یک مورد می توانم بگویم در مورد سوژه سازی نباید هم ایده داشته باشیم. وقتی من در طرف نقد (اگر نقد باشد واقعا!) و توهین و اهانت و .... قرار بگیرم به مراتب کارم آسان تر و ساده تر خواهد بود. وقتی من خطوط قرمزی نداشته باشم می توانم از هر ایده و خلاقیتی استفاده کنم بدون آنکه بار اخلاقی برایم داشته باشد. وقتی یکی کمپین فلان و بهمان را درست می کند اساسا به هیچ خط قرمزی پای بند نیست. پس طبیعی ست که ایده اش بگیرد. اما از این طرف : اگر شما متعهد به خطوط قرمز و منش و اخلاقی انسانی باشید آنقدر دستتان باز نخواهد بود که بیایید و کمپین توهین و تمسخر برای شخصیت های مورد علاقه و احترام جماعتی قابل احترام درست کنید....
فقط در همین حد اکتفا کردم. همین. فضای مجازی گستره عجیب تر و پیچیده تری دارد.
در پناه علی
پاسخ صادق : سلام
خط مشی بی بی سی مشخص است. مطمئنا همان طوری که فرمودید عاشق چشم و ابروی کسی نیستند. و این که دوست دارد از هر چیزی به نفع خودش استفاده کند حتی اگر آن چیز سخنان مقامات ایران باشد...
اگر به متنی که نوشتم نگاه کنید می بینید که تاریخ انتشارش اردیبهشت ماه است. و این که نقد من هیچ ربطی به تیتر و مقدمه ای که بی بی سی نوشته ندارد.
اما در مورد این که کار ما سخت تر است و به خاطر خط قرمز ها دست ما بسته است را خیلی قبول ندارم چون که ایده، فقط مسخره و توهین کردن نیست. «به راستی ما هیچ ایده‌ای در فضای مجازی نداریم!» ما کلا ایده نداریم، نمی توانیم مطالبمان را در قالب جدید ارئه دهیم و باز همان طوری که نوشتم ما نشسته ایم تا به قول شما مثلا طرف نقد قرار بگیریم و بعد جواب دهیم.
و تا وقتی هم نپذیریم دوباره همین آش و همین کاسه خواهد بود.
متشکر از این که نظرت را با من درمیان گذاشتی.
سارا مسعودی
دوشنبه 22 خرداد 1391 22:50
خیلی خوب بود . حقیقتا این چند تیتری وتوضیحی که زدید فضای واقعی که در بین ما حزب اللهی ها هست.بعضی از گزینه ها حتی به فضای مجازی محدود نمیشه در سینما در مدیریت فرهنگی و...
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.

← آخرین مطالب

← علاقمندی‌ها

← دوستان

← آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد کل پست ها :

←تبلیغات