تبلیغات
صادق آنلاین - مطالب روز نوشت
صادق آنلاین
روزنوشت‌های یک صادق
سلام! از این که چند دقیقه‌ای مهمان وبلاگم هستید، خوشحالم؛ ممنون می‌شوم مرا از نظرات خود بهره‌مند سازید.
راستش خیلی مهم نیست چه عقیده‌ای داریم؛ مهم این است که انسانیم، می‌توانیم صادقانه با هم حرف بزنیم و حتی به هم عشق بورزیم!
لطفاً به تاریخ انتشار مطالب توجه کنید، امروز است!

انقلاب، سی و چهار سال بعد

حالم خوب نیست. در آستانه‌ی سی و چهارمین سالگرد پیروزی انقلاب چه اتفاقی در حال رخ دادن است؟
چرا رییس جمهور علناً و توسط رییس مجلس به دروغ گویی متهم می‌شود؟ چرا وزیری نه به خاطر عملکردش، بلکه به خاطر انتصابی که به او ربطی نداشته، استیضاح می‌شود؟ چرا در شبکه های اجتماعی زیر صحبت‌های جناب رییس مجلس نوشته‌اند: این‌ها رو میر حسین نگفته‌ها، لاریجانی گفته؟ جریان انحرافی بازی بود؟
چرا نظر آقا به احمدی نژاد نزدیک‌تر است؟ آیا مشکل احمدی نژاد است؟ گفتمان چه کسی به رهبری نزدیک‌تر است؟ خائنین چه کسانی هستند؟ و خیلی سؤالات دیگر.
وای وای وای...
حالم خوب نیست...


یکشنبه 15 بهمن 1391 | 18:44 | روز نوشت | ()


محمد صادق

دوست دارم برای نوشتن، این چنین مناسبت‌هایی را از دست ندهم! مناسبتی که فکر می‌کنم مستقیماً به خودم مربوط است! روزی که برای من می‌تواند شروع دوباره باشد!
روزهایی که برای همه‌یمان به یک نحوی در این سیصد و شصت و پنج روز سال وجود دارد و می‌تواند بشود بهانه‌ای برای تلاش به سمت خوب شدن، روزهایی که می‌شود تصمیم گرفت عادات و رفتار بد را پیاده کرد و روزهایی که انسان نگاهی به خودش کند و ببیند در روزهای زنده بودنش چه کرده و در روزهای باقیمانده چه کار می‌خواهد بکند.


درگیر این دنیا شدم، دنیای من محدود شد
وقتی فراموش کردمت، دار و ندارم دود شد
هر لحظه که فکر می‌کنم این همه از تو دور شدم
دوباره گریه‌م می‌گیره، دلم می‌گیره از خودم
دوسِت دارم، دوست داشتنم مهم‌تر از جونه برام
این بدترین گناهه که، از تو، به جز تو رو بخوام
سخاوت دستای تو، دنیامو می‌سازه هنوز
با این همه گناه من، آغوش تو بازه هنوز


*بخشی از ترانه‌ی «اعتراف» سروده علیرضا پیروزی و اجرای گروه هفت.




سه شنبه 10 بهمن 1391 | 23:31 | روز نوشت | ()


اسید روحی روانی!

دیده‌اید جوهر نمک چگونه چرک روی کاشی و سرامیک و آن سنگِ خاک بر سری را پاک می‌کند؟ کاش برای پاک کردن روح هم جوهر نمک وجود داشت و من روحم را توی استخر جوهر نمک یا اصلاً توی استخر اسید می‌شستم!
از دست خودم و چرک‌های روحم و کثیفی‌های روانم خسته‌ام...


سه شنبه 21 آذر 1391 | 21:14 | روز نوشت | ()


این کنسرت ابی ست یا عزاداری امام حسین (ع)؟

امشب خوابم نمی‌برد از وقتی این ویدئوی کوفتی را دیدم، اصلاً کلمات نمی‌توانند احساساتم را بیان کنند، آتش گرفتم...
کسی آن بالا ایستاده و با موسیقی زنده و انجام حرکاتی، می‌خوانَد؛ پایینی‌ها لختند و با دست‌هایی در هوا، بالا و پایین می‌پرند، هر از گاهی داد می‌زنند و ابراز احساسات می‌کنند، این توصیفِ کدام است؟ به کجا می‌رویم؟
کلمات زیادی در ذهنم رژه می‌روند ولی به این نتیجه نمی‌رسم که این جا بنویسمشان، خدایا اگر من اشتباه می‌کنم، درستم کن...

بعدنوشت: به خاطر دوستانی که نتوانسته بودند عکس‌ها را ببینند، مکان بارگذاری عکس‌ها را عوض کردم.

عکس‌ها


چهارشنبه 8 آذر 1391 | 01:12 | روز نوشت | ()


مسافران



پایان سی روز تجربه‌ای دیگر...


یکشنبه 28 آبان 1391 | 17:17 | روز نوشت | ()


کسانی که در دل‌هایشان بیماری است

هنگامی که از بالای [سر] شما و از زیر [پای] شما آمدند و آنگاه که چشم‌ها خیره شد و جان‌ها به گلوگاه‌ها رسید و به خدا گمان‌هایی [نابجا] می‌بردید.
آنجا [بود که] مؤمنان در آزمایش قرار گرفتند و سخت تکان خوردند.
و هنگامی که منافقان و کسانی که در دل‌هایشان بیماری است می‌گفتند خدا و فرستاده‌اش جز فریب به ما وعده‌ای ندادند.
و چون گروهی از آنان گفتند ای مردم مدینه دیگر شما را جای درنگ نیست برگردید و گروهی از آنان از پیامبر اجازه می‌خواستند و می‌گفتند خانه‌های ما بی‏‌حفاظ است و [لی خانه‌هایشان] بی‌حفاظ نبود [آنان] جز گریز [از جهاد] چیزی نمی‌خواستند.

*قرآن کریم، سوره احزاب،  آیات ده تا سیزده.
*خوشحال خواهم شد برداشت خودتان را از آیه‌های بالا در نظرات بنویسید.


دوشنبه 22 آبان 1391 | 17:34 | روز نوشت | ()


تنهایی...

پر از دردم، پر از دغدغه‌های فرو خورده، چشمانم پر از تناقض است و بی‌ثباتی.
خسته از آدم های پر از ادعا...
جایی برای فریادهایم نیست...


چهارشنبه 17 آبان 1391 | 22:01 | روز نوشت | ()


بهم بگو...

طیف خاصی از اقشار اصطلاحاً مذهبی به وجود آمده که عجیبند!
نماز می‌خوانند اول وقت، روزه می‌گیرند، توی هیئت‌ها سینه‌های آن چنانی می‌زنند و گاهی هم زارهای اساسی، پیراهن مشکی می‌پوشند، ادعای غیرتشان می‌شود، زیارت عاشورا و هیئت‌های هفتگیشان ترک نمی‌شود، «آقا، آقا»‌های غلیظ می‌گویند ولی...
با دختران، بد جوری عادی می‌شوند، توی پروفایل فیس‌بوک و پلاسشان چیزهایی بس عجیب و غریب دیده می‌شود! عروسی‌هایشان را آن طور که شایسته هست می‌گیرند! پز روشنفکری می‌گیرند و شب‌ها ماهواره تماشا می‌کنند و گاهی لاس شرعی می‌زنند! نحوه‌ی زندگیشان بیشتر غربی ست، نقطه‌ی افتخارشان خرج‌های اضافی صرف امور بی‌مورد است و مسائلی که هر چه پایین و بالایش می‌کنم با اسلامی که من می‌شناسم در تناقضی بس آشکار است...
بعضی وقت‌ها از همه چیز متنفر می‌شوم!


دوشنبه 15 آبان 1391 | 09:11 | روز نوشت | ()


سویت!

چند مدت پیش جلسه گرفته بودند بیخ گوش من، در مورد سایت بود، می‌گفتند و می‌شنیدم: پرسش و پاسخ بگذاریم، گالری عکس هم باشد، می‌توانیم کتابخانه هم بگذاریم، یه قسمت هم بگذاریم برای دانلود. از من نظر خواستند ییهو!
من هم درآمدم گفتم همه‌ی این‌ها خوب است ولی وقتی معلوم نباشد چه کاری قرار است کرد فایده‌ای ندارد، گفتم دنیای وب امروز دنیای ایده است، اگر قرار بر موفقیتی هست باید با یک ایده‌ی نو وارد شد و مثال زدم از «سی و یک شب» و «وصیت نامه» و... توضیحاتی هم دادم در مورد اینکه فضای وب با این فضایی که ما در واقعیت درش سیر می‌کنیم تفاوت دارد و بدون شناخت نمی‌توان انتظار موفقیت داشت.
گفتم به جای اینکه از شکل شروع کنید از ایده شروع کنید و به شکل برسید؛ و یک سری حرف‌های دیگری که هر از گاهی به خودم می‌گویم چرا این‌ها را گفتم!
سکوتی حکم فرما شد! کسی چیزی نگفت و من دوباره گفتم که خب اگر موافقید باید یک ایده داشت برای سایت. یکی پرسید خودت نظرت چیست؟ من هم گفتم به صورت متمرکز فکر نکرده‌ام. چیزهایی توی ذهنم گذشت و یادم افتاد به یکی از سایت‌ها خارجی که مجال توضیحش نیست! در ‌‌نهایت پیشنهاد دادم پایگاه نقد و بررسی بیانات مقام معظم رهبری با سبک و سیاق سایتی که عرض شد راه اندازی شود.
غیر از واکنش منفعلانه‌ی قبلی واکنش چه می‌توانست باشد!؟
جلسات بعدی رفت به سمت اینکه موضوع انتخاب کنند برای سایت، به جای ایده، موضوعاتی نوشتند و دوباره رفت در‌‌ همان سبک و سیاق‌های قبلی. من به جز مواردی سکوت کردم. آخرش نتیجه‌ی جلسات این شد که فعلاً یک چیزی بیاورند بالا بعد درستش می‌کنند!!
هیچ نگفتم، با خودم گفتم شاید من اشتباه می‌کنم وقتی جمع چنین تصمیمی می‌گیرد.
این مطالب را می‌خواستم زود‌تر بنویسم که رسید به الآن و همزمان شد با جلسه‌ای که چند روز پیش تشکیل شد با موضوع اینکه سایت خالی ست چه کار کنیم پر شود؟ محتوا نداریم!
و دوباره‌‌ همان حرف‌های تکراری که گالری عکس و طب سنتی و... و بد‌تر از آن صبحت در مورد ریز‌ترین مورادش!
چند جمله گفتم و یادآوری کردم که باید از محتوا می‌رسیدیم به شکل، که الآن کاسه‌ی چه کنم نگیریم دستمان. الآن هم اگر برای پر کردن سایت از‌‌ همان روش‌های قبلی استفاده کنیم دوباره یک روزی جلسه می‌گیریم که حالا چه کار کنیم!

وقتی افرادی از گوشه و کنار ایران با یک ایده‌ی خوب و بدون هیچ امکاناتی و فقط صرف علاقه و حتی با بودجه‌ی خودشان سایت‌های موفق تاسیس می‌کنند، حسرت می‌خورم و گاهی می‌سوزم که چقدر وقت و هزینه‌ی بیت‌المال بیهوده صرف مسائلی می‌شود که خروجی‌اش فقط می‌تواند بیلان کاری باشد.

بعد نوشت مهم: راضی نیستم محتوای این پست به صورت حضوری برای افرادی که از اینجا مطلع نیستند بازگو شود.


سه شنبه 9 آبان 1391 | 22:07 | روز نوشت | ()


بی‌Goddard

حالا شباهت هایی با جیمی نوترون پیدا کردم!


جمعه 28 مهر 1391 | 05:25 | روز نوشت | ()


  • تعداد کل صفحات : 24 
  • ...  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • 8  
  • 9  
  • ...  

← معرفی

صادقی که دوست دارد «صادق» باشد، دهه‌ی شصتی، شیرازی، علاقه‌مند به گفتمان «بهار» و وبلاگ نویس! همین!

اینستاگرام / تلگرام / توییتر

← طبقه بندی

← بایگانی

← آخرین مطالب

← علاقمندی‌ها

← دوستان

← آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد کل پست ها :

←تبلیغات