تبلیغات
صادق آنلاین - مطالب سیاست
صادق آنلاین
روزنوشت‌های یک صادق
سلام! از این که چند دقیقه‌ای مهمان وبلاگم هستید، خوشحالم؛ ممنون می‌شوم مرا از نظرات خود بهره‌مند سازید.
راستش خیلی مهم نیست چه عقیده‌ای داریم؛ مهم این است که انسانیم، می‌توانیم صادقانه با هم حرف بزنیم و حتی به هم عشق بورزیم!
لطفاً به تاریخ انتشار مطالب توجه کنید، امروز است!

صدای نهاد خاص! با برچسب دانشجو

این خیلی خوب است که گروهی بتواند نشریه‌ای به اسم دانشجو، با پول بیت‌المال منتشر کند، در نماز جمعه به رایگان توزیع کند و هرچه خواست تویش بنویسد و کسی هم کاری به کارش نداشته باشد!
البته من نمی‌دانم انتشار این نشریه با محتوای خاص، به صحبت جناب سعیدی مبنی بر مهندسی انتخابات ربطی دارد یا نه؟ ولی اصرار بر تخریب مشایی را در این زمان خاص، اصلاً متوجه نمی‌شوم!
نمی‌دانم دوستان یادشان می‌رود که اسلامی هست؟ و انقلابی؟ و حتی قیامتی؟ نمی‌توان نشریه منتشر کرد همین جور گتره‌ای؛ و به افراد گفت منافق!
اگر واقعاً مشایی لولویی ست که شما نوشته‌اید من نمی‌دانم دستگاه های امنیتی و قضایی کشور در خواب «بهاری» به سر می‌برند؟ یا آن‌ها هم سحر و جادو شده‌اند؟
البته این روزها بدون سند حرف زدن و برچسب چسباندن به افراد از آب خوردن راحت‌تر است، برای ادعاهای موجود چه سند و مدرکی ارائه می‌دهید؟ چه طور به این نتیجه رسیدید که مشایی منافق است؟ چه طور توانستید فرقه‌ی مشاییه را کشف کنید؟ شما که این قدر با سوادید، چه طور عقاید ماسون‌ها را با ملی گرایی تطبیق می‌دهید؟ (البته این را از باید پیام فضلی نژاد بپرسید!) 
اصلاً بیایید به ما یاد بدهید چه طور می‌شود با توهم زندگی کرد؟

*اگر قرار به بی اخلاقی، بی منطقی و تخریب باشد که می‌توان مدیر مسئول نشریه را (که من نه دیدمش و نه می‌شناسمش) نه به خاطر عملکرد نشریه، حتی در مورد زندگی شخصی‌اش، به لجن کشید!



سه شنبه 3 اردیبهشت 1392 | 03:40 | سیاست | ()


این دو نفر

من اصلاً متوجه نمی‌شوم دعوت از دو نفر به صورت همزمان برای انتخابات ریاست جمهوری چه معنی می‌دهد؟ یعنی ما قرار است دو رییس جمهور داشته باشیم؟ یعنی به دو نفر می‌توانیم رأی بدهیم؟ یعنی همزمان دو نفر صلاحیت دارند رییس جمهور شوند و علاوه بر این که خودشان نمی‌فهمند، ما از هر دویشان دعوت می‌کنیم بیایند!؟ بعد اگر هر دو نفر دعوت را قبول کردند به کدامشان باید رأی بدهیم؟ یکی روشنگری کند لطفاً...


دوشنبه 28 اسفند 1391 | 21:06 | سیاست | ()


هیچ

ولایت فقیه به دلیل آن که دارای پرتویی از انوار امام زمان (عج) است و مردم نیز به دلیل این که او را جانشین به حق ولیعصر (عج) می‌دانند اطاعت از او را همچون اطاعت از امام عصر بر خود لازم می‌دانند. ولی فقیه جانشین امام زمان (عج) بوده ولی رییس جمهوری را مردم انتخاب می‌کنند، وقتی رییس جمهوری از جانب رهبری نصب و تایید می‌شود به عامل او تبدیل شده و از این پرتو نور بر او نیز تابیده می‌شود.
وقتی ریاست جمهوری حکم ولی فقیه را دریافت کرد اطاعت از او نیز چون اطاعت از خداست.

ای کاش برخی‌ها که می‌خواستند برخی مسائل را مطرح کنند 4 تا کتاب می‌خواندند و 4 روز به حوزه علمیه می‌رفتند و بین مسائل نقلی و عقلی تفاوت قائل می‌شدند. رجعت از مسائل نقلی است و با دلیل نقلی ثابت می‌شود و نیاز به حدیث و استناد به قرآن دارد. این درجه دولتی نیست که به سینه هر کس که بخواهد بچسباند. بعد هم علما، مراجع و مسلمین را ناراحت کند، به چه مبنایی این حرف را می‌زند، چه دلیلی دارد که آدم هرچه به دهانش می‌آید بگوید.

تخریب اشخاص خلاف شرع است. خلاف قانون است و خلاف اخلاق است، هرکسی که این کار را انجام دهد، صلاحیت برای هیچ پستی ندارد. آیا آبروی افراد را بردن و اختلاف ایجاد کردن که مقام معظم رهبری آن را خیانت عنوان کردند، درست است.
تخریب‌ها تابلویی است بر پیشانی افراد، امیدواریم ما دیگر شاهد این مسائل نباشیم. آرامش مردم را حفظ کنیم و آن‌ها را به جان هم نیندازیم.

+ و +


یکشنبه 27 اسفند 1391 | 01:27 | سیاست | ()


او مقصر است!

آمدم بنویسم، منصرف شدم؛ فقط به بازنشر بخشی از یک مطلب بسنده می‌کنم: احمدی نژاد این روزها «سوژه» است. کلامش، رفتارش، تصمیماتش، دستوراتش، راه رفتنش، گریه کردنش، خندیدنش، همه چیزش در کانون تخریب و تخطئه قرار دارد. دست بدهد مقصر است، ندهد مقصر است، بایستد مقصر است، کنار برود مقصر است، گریه کند مقصر است، بخندد مقصر است، بگوید مقصر است، نگوید مقصر است، حرف از امام زمان بزند مقصر است، حرف نزند مقصر است، سفر کند مقصر است، سفر نکند مقصر است. او کلاً مقصر است. هر آن چه او بکند مقصر است...

*
آیا چاوز مسلمان شده بود؟


یکشنبه 20 اسفند 1391 | 17:08 | سیاست | ()


رییس جمهور آینده را هم بنی‌صدر می‌کنید!؟

این روزها که تب انتخابات و طرفداری‌ها دارد کم کم داغ می‌شود و افراد و گروه‌ها و بعضی نهادها شروع کرده یا در آستانه‌ی شروع ِ حمایت از کاندیداهای خاص هستند، می‌خواهم فضای هشت سال بعد را تصور کنم که اگر فرد مورد نظر رأی بیاورد، آیا تلویزیون بدون مناسبت، مستند «سرانجام نامبارک» را پخش می‌کند؟ یا همین آدم‌های طرفدار، منتخبشان را تکفیر می‌کنند؟ یا جریان دیگری را علم می‌کنند که دولت را به سیطره درآورده؟ یا این که می‌گویند ما اشتباه نکردیم و او خراب کرد!؟ شاید هم فرد مورد نظر با «تعاملات سازنده» هشت سال آرامی سپری کند!


چهارشنبه 16 اسفند 1391 | 06:09 | سیاست | ()


آیا رأی دهندگان هم باید عذرخواهی کنند؟

فکر نمی‌کنم انسان دلسوزی باشد که از اتفاقات روز استیضاح ابراز خوشحالی کند! و جگرش حال آمده باشد! همان طوری که آقا هم فرمودند، قضایای ناراحت کننده ای بود و اتفاقات اشتباهی رخ داد.
اما دیشب ذهنم مشغول این شد که «نقش مردم در حوادث روز استیضاح چیست؟» آیا مردم در اتفاقات ناراحت کننده‌ی آن روز نقش داشتند؟ آیا بخشی از مردم که همان رأی دهندگان هستند باید از بقیه و از رهبری عذر خواهی کنند!؟
در نظام ما مسئولین و مردم دو پیکره‌ی از هم جدا نیستند؛ مگر نه این که نمایندگان و مسئولین کشور توسط همین مردم انتخاب می‌شوند؟ این نمایندگان منتخبان بخشی از مردمند و بررسی سوابق بعضی‌هاشان برای انتخابشان، آن قدرها سخت و دشوار نبود.
به نظرم می‌توان درصدی از تقصیر را برای رأی دهندگان متصور بود؛ تقصیری که بعد از قبول آن، راه‌هایی برای جبرانش می‌توان یافت!


سه شنبه 1 اسفند 1391 | 22:50 | سیاست | ()


از که بریدی و با که پیوستی!؟

انتظار این بود- و چه می‌دانیم، شاید به روال همیشگی هم نزدیک‌تر بود- که یادداشت امروز را به حماسه بی نظیر روز یک شنبه اختصاص می‌دادیم و درباره حضور پرشور توده‌های انبوه و میلیونی مردم خداجوی در میقات 22 بهمن قلم می‌زدیم. مردمی که نه در سر سودای سود داشتند و نه در دل، غم بود و نبود، از اقصی نقاط میهن اسلامی آمده بودند تا عهدی را که با امام راحل (ره) و خلف حاضر او بسته بودند و هرگز نشکسته بودند، تازه کنند و بصیرت خویش را به رخ مثلث آمریکا، اسرائیل و انگلیس بکشند که نه فقط از ماهیت پلید این مثلث شوم باخبرند، بلکه مزدوران و مأموران آن‌ها را نیز در هر لباسی که باشند و با هر پوششی که به میدان فرستاده شده باشند، می‌شناسند و آنان را با همان سرنوشتی روبرو می‌کنند که سران فتنه 88 را روبرو کردند و...
اما، در جریان حضور حماسی و بی نظیر 22 بهمن، رخداد دیگری نیز اتفاق افتاد. این رخداد، اگرچه به ظاهر، در حاشیه بود ولی عبرت انگیز و درس آموزتر آن بود که بیرون از متن تلقی شود و آن، اعتراض یکپارچه، خودجوش و پرخروش توده های حاضر در مراسم قم به جناب آقای لاریجانی، رییس مجلس بود. این اعتراض به اندازه‌ای فراگیر بود که رییس مجلس را نه فقط از ادامه سخن بازداشت، بلکه فرصتی برای سخنان ایشان باقی نگذاشت و آقای لاریجانی را ناچار به قطع سخن و ترک تریبون کرد.
برخلاف آنچه که سایت‌های وابسته به سران فتنه و رسانه‌های بیگانه ادعا می‌کنند، اعتراض به آقای لاریجانی از سوی «یک اقلیت تحریک شده»! نبوده است، بلکه به گواهی اسناد صوتی و تصویری موجود و افراد حاضر در صحنه، اعتراض به ایشان یک خروش سراسری، خودجوش و همگانی بوده است و اگر غیر از این بود و تنها یک اقلیت اعتراض داشتند بایستی بقیه مردم با سر دادن آن شعارها، علیه رییس مجلس مخالفت می‌ورزیدند اما نه فقط کمترین صدایی به مخالفت با آن شعارها از کسی شنیده نشد، بلکه جمعیت حاضر در صحنه، با تمامی وجود و از ژرفای دل علیه مواضع جناب لاریجانی به خروش آمده بودند. آیا غیر از این بود!؟
این ادعا که اعتراض به آقای لاریجانی از سوی عده ای قلیل بوده است، اهانت به شعور مردم و دستکم گرفتن آگاهی و بصیرت آنان نیز هست.  به یقین رییس مجلس انتظار ندارد مردم این مرز و بوم که به قول امام راحل (ره) از مردم حجاز در زمان رسول خدا (ص) و از مردم کوفه در دوران حضرت امیر علیه‌السلام برترند، همه این بی حرمتی‌های ایشان به اسلام و انقلاب را شاهد باشند و واکنشی نشان ندهند.
بلافاصله بعد از اعتراض گسترده و فراگیر مردم به جناب لاریجانی، سایت‌های وابسته به سران فتنه و رسانه های بیگانه- مخصوصاً رسانه های آمریکایی و صهیونیستی- در اقدامی - مانند همیشه هماهنگ- از یکسو، اعتراض کنندگان را یک «اقلیت اندک و تحریک شده» معرفی کردند که به دلایل پیش گفته، دروغی بزرگ است و تمامی شواهد و اسناد غیرقابل تردید از اعتراض سراسری و یکپارچه مردم در آن روز حکایت می‌کند و از سوی دیگر تلاش کرده و می‌کنند که اعتراض مردم را «اعتراض حامیان رییس جمهور» وانمود کنند و این در حالی است که سایت‌ها و رسانه های یاد شده، به دشمنی و کینه توزی آشکار و علنی با نظام جمهوری اسلامی زبانزد هستند.
و اما، از سوی دیگر اعتراض مردم به آقای لاریجانی از اوج ارادت آنان به رهبر انقلاب و ژرف اندیشی و بصیرت آن‌ها حکایت می‌کند و نشان می‌دهد که وقتی پای حفظ و پاسداری از بینش و منش مقام معظم رهبری در میان باشد، جایگاه‌ها را به رابطه معنوی و پیروی افراد از آن بزرگوار ترجیح نمی‌دهند. یعنی دقیقاً همان گونه که امام (ره) بود و به آن توصیه فرموده بود.

*متن بالا تلفیقی است از یادداشت روز حسین شریعتمداری در روز یکشنبه شانزده خرداد هشتاد و نه بعد از اعتراض مردم به نوه‌ی امام، با وقایع بیست و دو بهمن امسال در قم! خدا را شکر که فیلم اتفاق اخیر پخش شده و جوابی است مستند بر هر یاوه گویی!


جمعه 27 بهمن 1391 | 16:39 | سیاست | ()


دردهایی از سومین حرم اهل بیت

چندین روز می‌شود که آیت الله زبرجد، تولیت (سابق) آستان مقدس حضرت سیدعلاالدین حسین (ع)، آستانه‌ی خودمان، به رحمت ایزدی پیوسته است، فوت ایشان بهانه‌ای شد برای صحبت‌هایی که برای گفتنش دنبال بهانه‌ای بودم.

پول‌هایت را چه کار می‌کنی؟
از وقتی که یادم می‌آید یک تابلویی قبل از در ورودی حرم آستانه وجود داشت که درآمد و هزینه‌های تولیت به صورت سالانه در آن درج می‌شد. مثلاً در بخش درآمدها فلان مقدار کمک مردمی، فلان مقدار موقوفات و از طرف دیگر در بخش هزینه ها فلان تومان خرید آب‌سردکن، فلان تومان تأسیسات و قس علی هذا. اسمش می‌شود شفافیت مالی. یعنی برای مردم مشخص است آستان مقدس چه قدر درآمد داشته و در چه راهی خرج کرده، این در حالی است که سؤالات مربوط به هزینه و خرج‌های تولیت محترم شاهچراغ حداقل برای مردم بی جوابند، بودجه‌هایی که با عنوان سومین حرم اهل بیت به خاندان دستغیب سپرده می‌شود، کجا هزینه می‌شود؟

خانواده‌ات را وارد کن!
آقا زادگی! یکی از مشکلاتی که جامعه درگیر آن است! آقا زاده‌ای که کسی نمی‌داند روی چه حساب و کتاب، بر چه اساسی و با چه سابقه‌ای می‌شود مدیر و عضو هیئت امنای آستان؛ و خاندانی که شاهچراغ را به قبضه‌ی خودشان در می‌آورند! گویی دستغیب با عنوان مسئولیت‌های شاهچراغ تراز شده است!

هر جور خواستی تصمیم بگیر!
ندیدم تولیت محترم آستانه در مورد پروژه‌ی بین‌الحرمین اظهار نظری کرده باشند، فقط در اسفند 89 مدیر حرم از بلاتکلیفی این پروژه انتقاد کرده بود. اما در شاهچراغ می‌گذرد؟ بخش قابل توجهی از هزینه و نیرو صرف مخالفت و مبارزه با پروژه‌ی بین‌الحرمین می‌شود، از کارهای علنی و کارهایی که رسماً لابی گری اند!
یادم هست محرم یکی از سال‌های گذشته داخل صحن شاهچراغ و بالای درب ورودی خانم‌ها بنر بزرگی را نصب کرده بودند که ضمن انتقاد از این پروژه، توی پرانتز آن را مزاحم الحرمین نامیده بودند!
من کاری به دلیل این مخالفت عجیب و غریب و غیر قانونی ندارم، حتی به تناقض آقایان در مورد بازار شاهچراغ که متعلق به تولیت هم هست و این که چه کالاهایی در آن عرضه می‌شود و حتی به عدم موفقیت در تاسیس بازاری دیگر مشابه بازار شاهچراغ فعلی و موازی با آن؛ اما این که بودجه و وقتی که آقایان باید صرف شاهچراغ کنند صرف اموری دیگر می‌شود، آزار دهنده است.

نساز تا برایت بسازند!
مدتی ست که ساخت صحن جدید شاهچراغ، نه توسط تولیت، که توسط بنیاد مسکن فارس آغاز شده است! از وقتی که من به یاد دارم تا همین چند سال پیش در قسمت آقایان یک ماکتی قرار داده بودند با عنوان طرح توسعه‌ی حرم مطهر! چیزی که به هیچ عنوان تحقق نیافت و گویی هیچ اراده‌ای برای تحققش وجود نداشت!
کسانی که به امامزاده طبس رفته باشند و دیده باشند آستان قدس رضوی در عرض چند سال چه چیزی تحویل داده و رفته، آن وقت به بی تدبیری بعضی‌ها بیشتر واقف می‌شوند! به دوستانم می‌گفتم کاش کنتراتی شاهچراغ را می‌داند به آستان رضوی و بعد تحویل می‌گرفتند، این جوری همان چیزهایی را که می‌خواهند از آن‌ها تقلید کنند و حتی نمی‌توانند! خودشان می‌سازند چه بهتر!
حالا و بعد از چند دهه تعلل جناب تولیت، بنیاد مسکن وارد عمل می‌شود! اما نکته‌ی جالب این است که (تا آخرین باری که دیدم) در لیستی که در اتاق نذورات، پروژه های تولیت درج شده و نوشته شده کمک کنید، هیچ اثری از صحن جدید نیست! شاید یعنی آن به ما ربطی ندارد!


جمعه 27 بهمن 1391 | 08:09 | دین نوشت سیاست | ()


واکاوی سخنان رییس مجلس در جلسه استیضاح

برای نوشتن مطلب زیر دو دغدغه داشتم، اول این که دوستان عزیز هنوز از متن دقیق صحبت‌های مطرح شده در جلسه‌ی استیضاح وزیر کار مطلع نیستند و فقط بر پایه‌ی شنیده‌ها صحبت می‌کنند و موضع می‌گیرند؛ دوم این که اکثر رسانه های کشور هنوز مشغول کش دادن این قضیه در کوبیدن احمدی نژاد به عنوان فردی بی‌اخلاق هستند!
صحبت‌های رییس محترم مجلس را شنیدم و بعدتر خواندم، نکاتی توجهم را جلب کرد که با توضیحی کوتاه به نقل قول عین عبارات ایشان استناد می‌کنم.


چرا استیضاح!؟
رییس مجلس در صحبت‌هایش اشاره می‌کند که استیضاح به خاطر تخلف دولت است و نه عملکرد شیخ‌الاسلامی: «آقای شیخ‌الاسلامی نمی‌توانست بیاید اینجا و بگوید مسئولیتش با من نیست چون دولت تخلف کرده و من هم اعلام کردم.» اما در جایی دیگر می‌گوید: «نفس این کار و این تهمت‌هایی که در این جلسه نثار من کردند هیچ ربطی به موضوع استیضاح نداشت.» و در فرازی دیگر: «اگر شما مطلبی داشتید چرا اینجا مطرح کردید استیضاح نمایندگان ربطی به رییس مجلس نداشت.»
ایشان ادعا می‌کند در جلسه با معاون رییس جمهور گفته است: «بیشتر از این از من کاری بر نمی‌آید. مگر اینکه رییس جمهور بپذیرند مرتضوی را جابجا کنند.» و در جایی دیگر بر خلاف گفته‌ی پیشین، خطاب به رییس جمهور می‌گوید: «می‌گویید چرا در نصب مرتضوی دخالت کردید؛ رییس مجلس به مرتضوی کاری ندارد.»

زودتر می‌گفتی!
طبق ادعای لاریجانی «امروز صبح ساعت 7 آقای فروزنده معاون پارلمانی ایشان گفتند که یک پیغام فوری از رییس جمهور دارم و می‌خواهم با شما صحبت کنم... گفت که آقای احمدی نژاد گفتند که اگر این مسئله حل نشود من نواری از بستگان رییس مجلس دارم که پخش می‌کنم.» اما بعد یادشان می‌رود و می‌گویند کاش زودتر می‌گفتی!: «چرا نگفتید زد و بندی هست مگر همین را نمی‌خواستید بگویید خب قبل‌تر می‌گفتید رسیدگی می‌شد، گذاشتید اینجا پشت میکروفن بگویید.» و در جایی دیگر اعتراف می‌کند: «ایشان چند بار گفتند که من نواری دارم که خود این حرف هم ژستی است! ما هم گفتیم که بگویند.»

ولایت فقیه
ایشان می‌گوید: «در کشوری که ولایت فقیه هست بن بست نیست» و این خطاب به رییس جمهور که «شما اگر شکایتی داشتید باید به رهبری ارجاع می‌دادید. کما اینکه قبلاً هم این کار را کردید» و فرازی دیگر رییس جمهور را به عدم تبعیت از رهبری متهم می‌کند: «اگر از ولایت فقیه تمکین می‌کنید، پس بپذیرید. ایشان فصل ‌الخطاب هستند، چرا این کار را نمی‌کنید؟»

سلیقه در اجرای قانون
رییس مجلس چندین بار رییس جمهور را به سلیقه گرایی متهم می‌کند «این نظر رئیس جمهور است که جایی نظر شورای نگهبان را قبول ندارند.» «این سلیقه شما است که می‌گویید باید تشخیص بدهید چه مواردی را اجرا کنید!» «تنظیم قوا به هم نخورده است؛ این سلیقه شما است.» و در جایی دیگر خود دچار سلیقه در اجرای قانون می‌شود! و در مورد رییس جمهور می‌گوید: «اگر مرّ آیین نامه را رعایت می‌کردم نباید اجازه می‌دادم حرف بزنند»

اطرافیان رییس جمهور
ایشان ادعا می‌کند: «مصلحت نمی‌دانم راجع به اطرافیان ایشان حرفی بزنم، من مثل ایشان لازم نمی‌دانم کشور را متشنج کنم.» اما سه بار در صحبت‌هایش در مورد اطرافیان رییس جمهور حرف می‌زند: «شما افرادی را به عنوان یاران خودتان عنوان کرده‌اید که پرونده‌هایی دارند ولی شما نمی‌گذارید که به آن‌ها رسیدگی شود.» «اخوی شما داوود احمدی نژاد با من جلسه داشت و مطالبی زیادی نسبت به اطرافیان شما و جریان انحرافی و ارتباطشان با منافقین، فساد مالی و ارتباط با خارج عنوان کردند» «این همه مشکلاتی که اطرافیان شما دارند که برخی تحت تعقیب هستند و پرونده دارند همچنان شما ابقا می‌کنید و رویش هم می‌ایستید. » و همچنین بدون اشاره به بازداشت برخی اطرافیان رییس جمهور، می‌گوید: «مشکل این است. دو تا طرز تفکر است ما می‌گوییم اگر اطرافیان ما مشکل دارند بروند رسیدگی کنند ولی شما مانع می‌شوید.»

تهمت به رییس جمهور؛ قانون گریزی
لاریجانی می‌گوید: «شما رییس جمهور این مملکت هستید و باید نظامات حاکم بر کشور و قانون اساسی را قبول داشته باشید.» و در چندین جمله رییس جمهور را به بی قانونی متهم می‌کند:
«شما قانون را زیر پا گذاشته‌اید. چرا می‌گویید قانون دست و پای مار را می‌بندد؟ یا قانون را نمی‌دانید که باید بپرسید»
«شما به چی ایراد دارید!؟ پس بفرمایید که نظر شورای نگهبان را قبول ندارم، شما نمی‌توانید این را بگویید!»
«مجلس قانون عادی تصویب کرده است که البته شما به آن تمکین نکرده‌اید.»
«اگر شما اعتراضی به مصوبات مجلس دارید، شورای نگهبان باید آن را بررسی کند. اما شما تمکین نمی‌کنید. »

تهمت به رییس جمهور؛ مافیا و توطئه بر علیه رییس قوه مقننه
رییس مجلس یا قلب حقیقت افشای فیلم منتشر شده توسط رییس جمهور، وی را متهم به توطئه بر علیه خود می‌کند: «به نظر شما این یک اقدام توطئه آمیز علیه رییس قوه مقننه نبود، که آقای مرتضوی یکی از بستگان ما را به دفترشان دعوت می‌کند، و بعد فیلم می‌گیرند پس معلوم است برنامه داشتید مگر شما به اتاق‌های ما می‌آیید ما فیلم می‌گیرم؟ نمی‌دانم در دستگاه رییس جمهور به چه نحو است؟ ولی ما فیلم نمی‌گیرم.»
«به نظر شما توطئه آمیز نیست که یک نفری را صدا می‌کنند بیاید و بعد با هم صحبت می‌کنند و فیلم می‌گیرند پس برنامه‌ای داشتید که یک روزی بیاید این جا و این‌ها را علنی کنید.»
«من نمی‌دانم چه فایده‌ای بر این کار است اما خود نفس این کار یک کار مافیایی نیست؟ یک کار توطئه آمیز نیست؟ به نظر شما این اخلاق است؟ ... این رفتار درست است؟»

تهمت به رییس جمهور؛ اخلاقیات و شخصیت رییس جمهور
لاریجانی به تهمت‌های قانون گریزی و مافیایی عمل کردن رییس جمهور اکتفا نمی‌کند و مستقیماً شخصیت رییس جمهور را هدف می‌گیرد:
«آقای رییس جمهور! این‌ها را ما صداقت نمی‌دانیم، این رفتارها و بداخلاقی‌ها بلای جان کشور شده است. »
« شما همین مقدار اخلاق را رعایت نکردید»
«این خلاف عدالت است، چه فایده‌ای دارد که مرتب از عدالت صحبت کنیم ولی با این روش‌ها کیان اخلاق جامعه را به فساد بکشیم. مشکل این است که رییس جمهور ما اولیات اخلاقی را رعایت نمی‌کند»
«خوب شد شما که دائم بگم بگم در کشور به راه انداختید امروز این فیلم را پخش کردید تا مردم شخصیت شما را بهتر بشناسند.»
«این کار در سطح یک رییس جمهور است؟ رییس جمهوری که مرتباً دیگران را تهدید می‌کند و در مورد استیضاح رییس مجلس را تهدید می‌کند، این رفتار درست است؟»
«شما در یک جلسه علنی شئونات جمهوری اسلامی را رعایت نکردید»

واکنش در مقابل تهمت!
اما با این همه تهمت، عکس‌العمل لاریجانی در مورد انتشار یک فیلم در مورد باج خواهی خانواده‌اش چیست؟ «شما در این جلسه اتهاماتی به من وارد کردید. شما حقی ندارید که دیگر چیزی بگویید» و «به دلیل تهمت‌هایی که به من زدید مطابق آیین نامه دو برابر وقت پاسخگویی دارم.» در حالی که به رییس جمهور اجازه‌ی دفاع از تهمت‌ها را نمی‌دهد.



پنجشنبه 19 بهمن 1391 | 07:48 | سیاست | ()


نقدی بر بیانیه‌ی بسیج دانشجویی استان فارس

خیلی باعث خوشحالی ست که صد و سی و سه بسیج دانشجویی استان فارس در عرض کمتر از یک روز در نوشتن یک بیانیه به نتیجه می‌رسند و بیانیه را منتشر می‌کنند. بیانیه‌ای که بعضی مسئولین بسیج دانشجویی از آن بی‌خبرند و بعید می‌دانم اصولاً خبردار شوند.
اما همین که مسئولین محترم ناحیه بسیج دانشجویی این قدر زود و سریع بیانیه می‌نویسند و در غریو منتشر می‌کنند، باعث خوشحالی ست.
من با نفس موضع گیری در این مورد موافقم، البته موضع گیری که واقعی باشد.
دو ماه پیش «در مورد ژست عدالت» نوشتم : «به جای در نظر گرفتن عدالت واقعی، بیشتر می‌خواهیم به یک اندازه دو طرف درگیر را بکوبیم. » حالا این بیانیه، که ممکن است تعداد خوانندگانش به تعداد نویسندگانش هم نرسد، گرفتار همین مسئله شده است.

واقعاً در مجلس چه اتفاقی افتاد؟
به طور بسیار خلاصه و ساده: وزیر کار، طبق اختیاراتش جناب مرتضوی را که دادستان کل کشور بوده است، به ریاست سازمان تأمین اجتماعی منصوب می‌کند. مجلس به بهانه‌ی باز بودن پرونده‌ی مرتضوی در دادگاه، وزیر را استیضاح می‌کند، استیضاحی که باید به عملکرد وزیر ربطی داشته باشد و نه یک انتصاب. قضیه یک سالی کش پیدا می‌کند و می‌رسد به امروز. رییس جمهور در صحبت‌هایی می‌گوید که این استیضاح بهانه است و چیزهایی پشت پرده وجود دارد که شاید نمایندگان خبر نداشته باشند، وی تلویحاً این طوری می‌گوید که به لاریجانی باج ندادیم، می‌خواهد ما را کله پا کند. سندش هم فیلمی ست که برادر ِ لاریجانی در جلسه‌ای با مرتضوی مشغول چانه زنی ست. در حین صحبت‌های احمدی نژاد، داد و هوار و توهین‌هایی شنیده می‌شود. بعد از صحبت‌های احمدی نژاد نیز، لاریجانی رییس جمهور را متهم به بی اخلاقی، عدم صداقت، عدم رعایت شئونات جمهوری اسلامی در یک جلسه علنی و ... می‌کند. استیضاح رای می‌آورد و وزیر الکی الکی کنار گذاشته می‌شود.
در کنار این‌ها، مباحثی در خصوص اختیارات قوه‌ی مجریه و دخالت قوه‌ی مقننه در امور اجرایی نیز توسط رییس جمهور مطرح می‌شود.

این بیانیه چه می‌گوید؟
(به خاطر کمبود وقت خودم) تمام بند های بیانیه را رها می‌کنم و تنها به یک جمله بسنده می‌کنم: «به دولت یادآوری می‌کنیم که کشور میدان جنگ نیست که هر روز آتش توپخانه را به سمتی بگیرد و شلیک کند.» آقا یا آقایان نویسنده! این جمله را به چه مناسبتی در بیانیه جا داده‌اید؟ واقعاً دولت توپخانه به دست گرفته و در حال شلیک به سمت‌های مختلف ست؟ دولت حتی در مقابل توپخانه‌ی رسانه‌های شناخته شده، دفاع مناسبی هم از خود نمی‌کند، حال دولت شد شلیک کننده‌ی توپخانه!؟ به نظر من حتی اگر تا کنون آرامشی در کشور حکم‌فرما بوده به دلیل همین سکوت دولت و پا پس کشیدن از مواضع خودش بوده است، به سادگی معلوم شد که اگر دولت قرار بود پاسخگوی اتهامات باشد، چه اتفاقاتی می‌افتاد؟
نکته‌ی جالب هم این جاست که تمام گناه دولت در این بیانیه «عدم سکوت» در مقابل مجلس است! مجلسی که طبق بیانیه: «طرح نظارت بر نمایندگان را به حال خود واگذار کرده و ادعای دغدغه‌مندی‌اش برای معیشت مردم گوش فلک را کر کرده هر روز با مطرح کردن طرح‌های مختلف سیاسی و استیضاح وزیر در روزهای پایانی دولت که چیزی جز لجبازی‌های بچه‌گانه و دشمن شاد کن نیست به صحبت‌های رهبر معظم انقلاب در خصوص ضرورت حفظ وحدت و همدلی پشت پا زده و طرح‌هایش را به چکشی برای کوبیدن دولت تبدیل کرده»

حال حتی بر اساس همین بیانیه، واقعاً دولت و مجلس به یک اندازه مقصرند!؟

پس نوشت: شاید بعد ها معلوم شود که احمدی نژاد فقط بهانه بوده است!




دوشنبه 16 بهمن 1391 | 08:18 | سیاست | ()


  • تعداد کل صفحات : 6 
  • ...  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  

← معرفی

صادقی که دوست دارد «صادق» باشد، دهه‌ی شصتی، شیرازی، علاقه‌مند به گفتمان «بهار» و وبلاگ نویس! همین!

اینستاگرام / تلگرام / توییتر

← طبقه بندی

← بایگانی

← آخرین مطالب

← علاقمندی‌ها

← دوستان

← آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد کل پست ها :

←تبلیغات